Ik kijk altijd erg uit naar kerst, buiten de cadeautjes om kan ik ook erg genieten van alle gezelligheid en het lekkere eten met elkaar. Iedereen ziet er mooi uit, we doen leuke dingen en dat allemaal staat al weken van te voren gepland. Dat ik dit jaar een andere kerst ga hebben dat wist ik natuurlijk van te voren maar hoe meer ik mezelf over de Roemeense kerst laat inlichten hoe ernstiger ik me afvraag hoe het zal worden..

Ik ga deze kerst vieren bij de familie van Stefan in een dorpje buiten Boekarest. Ik ken de familie al, harstikke aardig en vond het eigenlijk wel prima om daarheen te gaan. Al een paar weken geleden had ik een kerstjurk gekocht. Ik vind het namelijk leuk en ook een klein beetje vanzelfsprekend om er mooi uit te zien met kerst. Gisteren zei ik tegen Stefan dat ik nog schoenen nodig had voor onder mijn kerstjurk. Verbaasd keek hij me aan.. kerstjurk? Schoenen? Een jurk is toch veel te koud?
Diepe zucht, mannen ook.. Ik trek er dan toch een cobertje overheen?
Stefan: Een cobertje?
Nog een diepe zucht.. is het zo moeilijk om een vrouw te snappen?
Stefan keek me bedenkend aan en zei dat ze bij hem thuis niet aan kerstkleding doen.. Iedereen draagt gewoon een lekker zittend huispak.
Een huispak? Terwijl ik net een geweldige zwarte jurk heb gekocht moet ik mezelf in een huispak gaan hijsen??
Tegenvaller nummer 1.

Voorzichtig begon Stefan me afgelopen week meer te vertellen over de kersttradities in Roemenie.
Ooh wat leuk! Hebben jullie kersttradities riep ik enthousiast?!
Ja.. we slachten elk jaar onze varken..
Allemachtig ik viel zowat van mijn stoel. Wie slacht er nou zijn eigen varken? De familie van mijn vriend koopt dus elk jaar na de kerst een nieuw varken die ze het hele jaar vetmesten om hem vervolgens met de volgende kerst weer af te maken…
wat absurt…
En dat was tegenvaller nummer 2.

Ik ben geen vegetarier, ik weet dat het vlees dat ik eet ook dieren zijn geweest die zijn afgemaakt dus misschien is het mijn naiviteit maar het eten van varkensvlees uit de winkel vind ik toch net iets anders dan het eten van varkensvlees waarbij je net gehoord hebt hoe dat beest is afgemaakt..

Er moet toch echt een diep geworteld oerinstinct in je zitten wil je, je eigen varken voor kerst gaan slachten om het dan nog op te eten ook. Het is dus duidelijk dat ik dat oerinstinct niet bezit.

Ik voelde na al deze informatie een pijnlijke teleurstelling want ik had toch zeker gehoopt om dit jaar een iets leukere kerst te hebben dan die Roemeense kerst die ik 2 jaar geleden had toen ik ook in een huispak op de bank zat . Ik heb er nog traumatische herinneringen aan omdat ik de hele middag met de familie National Geographic moest kijken en een paar uur lang heb gezien hoe dieren elkaar aan het vermoorden en opeten waren. Er werd in die familie dan geen varken geslacht maar de kerstsfeer was toen wel ver te zoeken kan ik je vertellen.

Natuurlijk wil het niet zeggen dat ik deze kerst geen leuke kerst zal hebben maar ik moet in ieder geval mijn kerstverwachtingen maar een beetje bijstellen. Mijn kerstjurk wordt nu een oud en nieuw jurk en wat die varken betreft… Op zijn laatste moment zal ik waarschijnlijk maar even naar de andere kant van het dorp gaan (zelfbescherming) en op hoop van zegen zal dat arme beest in zijn volgend leven terug komen als een ander levend wezen die een zonnigere toekomst tegemoed gaat.